Got you now...
Door: Michael Willems

Hoofdstuk 1: Het begin der tijden.

In een donker kamertje waar in geen 10 jaar meer schoongemaakt is zat een meisje. Het meisje had een oud schortje aan met een verwaarloosde spijkerbroek. Het leek of het meisje geen daglicht meer gezien had sinds er stof op het raampje zat. Ze was uitgehongerd en leefde van diertjes die ook in de kelder waren. Het meisje genaamd Bella zat te huilen. Haar moeder die tenminste nog een beetje voor haar zorgde was 2 dagen terug gestorven door een hartstilstand. Zij mocht niet naar de begrafenis die vandaag werd gehouden. De datum van overlijden was 12 december 1993. Het meisje begon harder te snikken en van boven hoorde ze haar vader roepen “Stom mens houd je kop!”. Haar vader was de oorzaak van dit belabberde kamertje. Ze zei constant tegen zichzelf  “Ik neem wraak”. Na 25 november 1994 begon ze meer te bedenken dan alleen het zinnetje dat ze wraak wil nemen. Ze had oud papier en een soort van krijtsteen gevonden. Ze zou alle slechte vaders vermoorden tot ze uiteindelijk bij die van haarzelf kon komen. De naam van haar vader was livator Amodan. Hij was afstammeling van de gebroeders Amodan. Het verhaal ging de ronde dat ze de dood de rug toe hebben gekeerd. Toen ze daaraan dacht zag ze het allemaal weer voor zich.

De gebroeders Amodan liepen richting een meer waar ze elk jaar viste rond 2 april. In dat meer leefde meer dingen dan alleen vissen. Ze hadden  al een paar keer een enorme slang gezien. Ook zagen ze vaak vreemde vormingen door de mist heen. De laatste keer was toch wel het ergste. Ze vaarde namelijk met een oud roeibootje het meer over. In het roeibootje verschenen bij toverslag gaatjes. De oudste broer Levitor zei dat het waarschijnlijk door zuur in het water kwam. Ze zonken en er kwam rook van het water af. Het water was boven de 20 graden heet. De jongste broer zij tegen de andere twee dat ze moesten springen het eiland was nog maar 3 meter verwijderd. Dus limentor sprong. Maar miste de kant en verbrande levend. Het enigste wat nog bleef drijven was de hanger om zijn borst. De twee andere broers sprongen ook en miste niet. Ze kwamen op de kant tot stilstand. Ze zagen het bootje langzaam in het diepe donkere water verdwijnen. Voorzichtig probeerde livator het medaillon van zijn broer te pakken. Hij pakte het uit het water en het medaillon voelde koud aan. Hoe kan het na een tijd in het hete water nog zo koud aanvoelen. Terwijl livator dat uit zat te zoeken had de oudste broer al een tweede boot gevonden. Hij riep livator en samen bereikte ze veilig de overkant. Daar spraken ze over het hete water en de gebeurtenissen. Tot hun monden plots openvielen. Ze waren niet alleen een zwevende gedaante kwam over het meer aangevlogen. Toen hij door de mist waren zagen ze wie/wat het was. Het was “De dood” dat kon gewoon niet. En bij die gedachte werden ze aangesproken “Jullie zijn aan mij ontkomen dit is een raadsel voor mij, Daarom wil ik jullie een wens per persoon aanbieden”. De oudste was niet echt een hele slimme broer en vroeg daarom om toverkunst. De dood pakte een tak van een boom en veranderde het in een armbandje. Daarop volgde de woorden van de dood “Draag deze armband en gij zult toveren”. Livator vroeg daarentegen een vliegend object wat niet zichtbaar is en waarmee hij kon vliegen. De dood haalde zijn cape van hem af. Nu zag de dood er als een lopend geraamte uit tussen bepaalde botten zat nog wat vlees. En terwijl ze goed keken zagen ze ook nog een grote zwarte vlek op de plek zitten waar eigenlijk je hart zit. Nadat de dood bepaalde truckjes op de cape had uitgevoerd gaf hij hem aan livator en zei “met deze cape om wordt gij onzichtbaar en kunt u vliegen”. De dood vervaagde langzaam en livator en Levitor liepen hun eigen weg. Nog geen jaar later werd de toverkracht van Levitor bekend en wou iedereen de armband hebben. Voor hij het wist was hij neergeschoten. De dood had slachtoffer nummer 1 toch nog gekregen. Van livator werd niks meer vernomen.

Dit verhaal kan toch nooit waar zijn dacht Bella. Maar toch begon ze te aarzelen. Want Livator was wel de naam van haar vader en hij had een cape waar niemand aan mocht zitten. Nu ze op dreef was met denken dacht ze aan een heel slim maar moeilijk uitvoerbaar wraakplan. Ze wou de mantel stelen en daarmee de armband opsporen. Zo zou zij meester van de dood worden, nog beter ze zou de dood worden. Terwijl ze zat te denken ging de deur open. Een man van 55 jaar liep binnen en duwde met ruw geweld een bord vieze prak onder Bella’s neus. Hij wou alweer weglopen toen Bella’s hem bij zijn naam noemde “Livator! Is het verhaal van de 3 gebroeders Amodan waar?”. De oude man draaide zich langzaam om. “Waar heb je het over?” was de vraag die Livator stelde. “Nou u heeft me er vroeger over verteld” zei Bella met een dringende toon. Het pakkende antwoord van livator was “Nee is niet waar doe niet zo gek”. Bella zag aan het gezicht van Livator dat hij loog.

Na 3 maanden voorbereiding wist ze eindelijk wat ze ging doen en over 10 dagen zou het ook zo ver zijn. Ze zou eerst haar vader bewusteloos maken en dan zijn mantel jatten. Daarna keek ze veder. Het plan was niet watervast maar ze had geen andere keuze. Ze moest dit doen of nog eens 10 jaar in deze verdoemenis zitten.

Veel verderop in Gelderland woonde een jongen. Hij woonde in de begardelaan 22. De naam van de jongen was Simon Senus. Hij was 11 jaar en leefde in een gezin van 5 mensen. Zij oma en opa Senus en zijn neefje Gerard en dan nog zijn oom en tante. Niemand in het gezin vond Simon echt een familie lid. Simon was aardiger en had een vriendelijkere uitdrukking. De rest van het gezin was norser en minder gezellig. De ouders van Simon waren gestorven bij een tornado. Hij heeft lang onderzoek gedaan of dat er ook echt een tornado is geweest. Dit was blijkbaar niet zo wel een soort van tornado het was de meest bizarre ooit. Het had meerdere kleuren en leek meer op een rondraaiende regenboog. Het was op de foute plaats op het foute moment. Midden in hun huis leek de flits te ontstaan. Zijn vader en moeder waren binnen en hij was zijn gameboy uit de auto aan het halen. Toen hij in de auto zat begon het te trillen en te wiebelen hij zag niks meer en dacht dat hij dood was. Na 11 minuten kwam de wagen ondersteboven tot stilstand. Van het huis was niks meer over en zijn ouders zijn nooit meer terug gevonden. Na die enorme klap heeft hij nog wel eens last gehad van uh “ongevallen” dingen die hij niet kon verklaren. Hij was in het pretpark een keer boos geworden op zijn neef en precies op dat moment kwam er een ijzeren bal tegen hem aan. Hij was op slag bewusteloos.